самапажыранне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самапажыранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самапажыра́нне мн. самапажыра́нні
Родны каго? чаго?	самапажыра́ння мн. самапажыра́нняў
Давальны каму? чаму?	самапажыра́нню мн. самапажыра́нням
Вінавальны каго? што?	самапажыра́нне мн. самапажыра́нні
Творны кім? чым?	самапажыра́ннем мн. самапажыра́ннямі
Месны у кім? у чым?	самапажыра́нні мн. самапажыра́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

абаронца гурка і рыцар бутэлькі

не калдыр, а рыцар бутэлькі !!!

samapažyrannie — беларуская лацінка

Слова самапажыранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: