аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самапазнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самапазна́нне мн. самапазна́нні |
| Родны каго? чаго? |
самапазна́ння мн. самапазна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самапазна́нню мн. самапазна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самапазна́нне мн. самапазна́нні |
| Творны кім? чым? |
самапазна́ннем мн. самапазна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самапазна́нні мн. самапазна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
samapaznannie — беларуская лацінка
Слова самапазнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самапазнанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самапаілка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самападціска́льны (16)
(8) пазна́нне ‹
› самапажыра́нне (13)
(9) апазна́нне ‹
› самапазнава́льны (15)
(12) богапазнанне ‹
› самапаі́лка (10)
(13) светапазна́нне ‹
› самапаклане́нне (14)
(10) непазна́нне ‹
› самапа́л (7)
(9) спазна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.