мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
казулянё́ — назоўнік ка́зусны — прыметнік
канцэпт

казус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова казус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ка́зус

мн.  ка́зусы
Родны
каго? чаго?		 ка́зусу

мн.  ка́зусаў
Давальны
каму? чаму?		 ка́зусу

мн.  ка́зусам
Вінавальны
каго? што?		 ка́зус

мн.  ка́зусы
Творны
кім? чым?		 ка́зусам

мн.  ка́зусамі
Месны
у кім? у чым?		 ка́зусе

мн.  ка́зусах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць


беларус беларусу грамар нацы

граманацык / мованацык / грамакарнік / мовакарнік

kazus — беларуская лацінка

Слова казус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік казус — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове казутка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› казу́лька (8)

(12) мікранукле́ус ‹

› казу́ля (6)

(6) ко́леус ‹

› казулянё́ (8)

(12) тытанафо́неус ‹

› ка́зусны (7)

(9) студыё́зус ‹

› казу́тка (7)

(12) сі́нус-ве́рзус ‹

› казыра́нне (9)

(4) у́зус ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

суп з курыцай