аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова казус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ка́зус мн. ка́зусы |
| Родны каго? чаго? |
ка́зусу мн. ка́зусаў |
| Давальны каму? чаму? |
ка́зусу мн. ка́зусам |
| Вінавальны каго? што? |
ка́зус мн. ка́зусы |
| Творны кім? чым? |
ка́зусам мн. ка́зусамі |
| Месны у кім? у чым? |
ка́зусе мн. ка́зусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага
Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)Хочацца, каб хто-небудзь прыйшоў і пашкадаваў. Пашкадаваў, што прыйшоў.
kazus — беларуская лацінка
Слова казус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік казус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове казутка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› казу́лька (8)
(12) мікранукле́ус ‹
› казу́ля (6)
(6) ко́леус ‹
› казулянё́ (8)
(12) тытанафо́неус ‹
› ка́зусны (7)
(9) студыё́зус ‹
› казу́тка (7)
(12) сі́нус-ве́рзус ‹
› казыра́нне (9)
(4) у́зус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.