казулька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова казулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	казу́лька мн. казу́лькі
Родны каго? чаго?	казу́лькі мн. казу́лек
Давальны каму? чаму?	казу́льцы мн. казу́лькам
Вінавальны каго? што?	казу́льку мн. казу́лькі
Творны кім? чым?	казу́лькай, казу́лькаю мн. казу́лькамі
Месны у кім? у чым?	казу́льцы мн. казу́льках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.

kazuĺka — беларуская лацінка

Слова казулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: