аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цыдулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цыду́лька мн. цыду́лькі |
| Родны каго? чаго? |
цыду́лькі мн. цыду́лек |
| Давальны каму? чаму? |
цыду́льцы мн. цыду́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
цыду́льку мн. цыду́лькі |
| Творны кім? чым? |
цыду́лькай, цыду́лькаю мн. цыду́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
цыду́льцы мн. цыду́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
працаваць (рабіць), як чорны вол — рабіць не складаючы рук
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
cyduĺka — беларуская лацінка
Слова цыдулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цыдулька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цыкада + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цыгу́ндар (8)
(10) берагу́лька ‹
› цыду́ла (6)
(9) джыгу́лька ‹
› цыду́лка (7)
(6) ду́лька ‹
› цызальпі́нскі (12)
(9) дзяду́лька ‹
› цык-цыры́к (9)
(8) казу́лька ‹
› цыка́да (6)
(10) беразу́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
заўсёды / заўжды