аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́лька мн. ку́лькі |
| Родны каго? чаго? |
ку́лькі мн. ку́лек |
| Давальны каму? чаму? |
ку́льцы мн. ку́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́льку мн. ку́лькі |
| Творны кім? чым? |
ку́лькай, ку́лькаю мн. ку́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́льцы мн. ку́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
дзякуй табе, родная мова, што я магу казаць «тартЫ» і мяне ніхто не паправіць, бо гэта не памылка
kuĺka — беларуская лацінка
Слова кулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кулька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кульм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кульгі́канне (11)
(8) казу́лька ‹
› кульгі́каць (10)
(10) беразу́лька ‹
› кульго́та (8)
(8) кузу́лька ‹
› кулько́вы (8)
(10) гранку́лька ‹
› ку́льм (5)
(10) дранку́лька ‹
› ку́льма (6)
(9) піску́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Браслаў