STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кульгота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кульго́та мн. кульго́ты |
| Родны каго? чаго? |
кульго́ты мн. кульго́таў, кульго́т |
| Давальны каму? чаму? |
кульго́це мн. кульго́там |
| Вінавальны каго? што? |
кульго́ту мн. кульго́ты |
| Творны кім? чым? |
кульго́тай, кульго́таю мн. кульго́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
кульго́це мн. кульго́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
напаве́р — у доўг, у крэдыт
...і краму сабе аблюбаваў, дзе можна браць сёе-тое напавер, бо грошы не заўсёды бываюць у кішэні. (Якуб Колас)Шчыра кажучы, мне абсалютна ўсё роўна з мукой дранікі ці без. І нават з яйкам яны ці без. Мне любыя падабаюцца.
kuĺhota — беларуская лацінка
Слова кульгота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кульгота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кулька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кульга́чны (9)
(8) вальго́та ‹
› кульгі́канне (11)
(7) ільго́та ‹
› кульгі́каць (10)
(8) вільго́та ‹
› ку́лька (6)
(7) пляго́та ‹
› кулько́вы (8)
(6) цяго́та ‹
› ку́льм (5)
(6) гадо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
