аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гранкулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гранку́лька мн. гранку́лькі |
| Родны каго? чаго? |
гранку́лькі мн. гранку́лек |
| Давальны каму? чаму? |
гранку́льцы мн. гранку́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
гранку́льку мн. гранку́лькі |
| Творны кім? чым? |
гранку́лькай, гранку́лькаю мн. гранку́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
гранку́льцы мн. гранку́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Калі п'еш піўцо, трэба ведаць меру. Інакш можна выпіць менш.
hrankuĺka — беларуская лацінка
Слова гранкулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гранкулька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гранкуля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› грані́чыць (9)
(10) беразу́лька ‹
› гра́нка (6)
(8) кузу́лька ‹
› гранкарэал (10)
(6) ку́лька ‹
› гранку́ля (8)
(10) дранку́лька ‹
› гра́нне (6)
(9) піску́лька ‹
› гра́нт (5)
(8) куку́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.