тытанафонеус

гэта

— дыназаўр

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тытанафонеус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	тытанафо́неус мн. тытанафо́неусы
Родны каго? чаго?	тытанафо́неуса мн. тытанафо́неусаў
Давальны каму? чаму?	тытанафо́неусу мн. тытанафо́неусам
Вінавальны каго? што?	тытанафо́неуса мн. тытанафо́неусаў
Творны кім? чым?	тытанафо́неусам мн. тытанафо́неусамі
Месны у кім? у чым?	тытанафо́неусе мн. тытанафо́неусах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.

Інэмуры — быць у сне і прысутнічаць адначасова. У заходняй культуры сон на працы звычайна разглядаецца як некампетэнтнасць, а ў Японіі — як доказ адданасці і самааддачы. Пакажы начальніку.

Дзённы сон 15-20 хвілін, не больш!

tytanafonieus — беларуская лацінка

Слова тытанафонеус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: