STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тытанафонеус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тытанафо́неус мн. тытанафо́неусы |
| Родны каго? чаго? |
тытанафо́неуса мн. тытанафо́неусаў |
| Давальны каму? чаму? |
тытанафо́неусу мн. тытанафо́неусам |
| Вінавальны каго? што? |
тытанафо́неуса мн. тытанафо́неусаў |
| Творны кім? чым? |
тытанафо́неусам мн. тытанафо́неусамі |
| Месны у кім? у чым? |
тытанафо́неусе мн. тытанафо́неусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
tytanafonieus — беларуская лацінка
Слова тытанафонеус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тытанафонеус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тытаніда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тытанама́хія (11)
(12) макрану́клеус ‹
› тытанасіліка́т (13)
(12) мікранукле́ус ‹
› тытана́т (7)
(6) ко́леус ‹
› тытані́да (8)
(5) ка́зус ‹
› Тыта́нік (7)
(9) студыё́зус ‹
› тыта́ністы (9)
(12) сі́нус-ве́рзус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
