STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абаранка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абара́нка мн. абара́нкі |
| Родны каго? чаго? |
абара́нкі мн. абара́нак |
| Давальны каму? чаму? |
абара́нцы мн. абара́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
абара́нку мн. абара́нкі |
| Творны кім? чым? |
абара́нкай, абара́нкаю мн. абара́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абара́нцы мн. абара́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
Прачнулася раніцай і думаю: «А ці не паехаць мне ў Францыю». І не паехала!
abaranka — беларуская лацінка
Слова абаранка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абаранка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абараннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абара́начны (10)
(7) сы́панка ‹
› абарані́цца (10)
(5) ра́нка ‹
› абарані́ць (9)
(7) бара́нка ‹
› абара́нкавы (10)
(9) тава́ранка ‹
› абара́нкам (9)
(8) двара́нка ‹
› абара́ннік (9)
(7) гара́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
