STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абараннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абара́ннік мн. абара́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
абара́нніка мн. абара́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
абара́нніку мн. абара́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
абара́нніка мн. абара́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
абара́ннікам мн. абара́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
абара́нніку мн. абара́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
abarannik — беларуская лацінка
Слова абараннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абараннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абаранніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абара́нка (8)
(8) купа́ннік ‹
› абара́нкавы (10)
(10) калупа́ннік ‹
› абара́нкам (9)
(8) ля́паннік ‹
› абара́нніца (10)
(8) кара́ннік ‹
› абара́ны (7)
(8) каранні́к ‹
› абара́ны (7)
(8) каранні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
