STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова караннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кара́ннік мн. кара́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
кара́нніка мн. кара́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
кара́нніку мн. кара́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
кара́ннік мн. кара́ннікі |
| Творны кім? чым? |
кара́ннікам мн. кара́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
кара́нніку мн. кара́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
karannik — беларуская лацінка
Слова караннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік караннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карані́цца (9)
(10) калупа́ннік ‹
› карані́чны (9)
(8) ля́паннік ‹
› кара́нне (7)
(9) абара́ннік ‹
› карано́ваны (10)
(9) стара́ннік ‹
› карано́ваны (10)
(8) абра́ннік ‹
› карано́ваны (10)
(9) выбра́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
