STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова караннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каранні́к мн. караннікі́ |
| Родны каго? чаго? |
каранніка́ мн. каранніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
каранніку́ мн. каранніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
каранніка́ мн. каранніко́ў |
| Творны кім? чым? |
каранніко́м мн. каранніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
каранніку́ мн. каранніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не рыба, што ў рацэ, а рыба, што ў руцэ.
Ты жывеш у недасканалым свеце. Калі ты палюеш на мілфаў — гэта кайф. Калі мілфы палююць на цябе — гэта разбэшчванне малалетніх.
karannik — беларуская лацінка
Слова караннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік караннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карані́цца (9)
(10) калупа́ннік ‹
› карані́чны (9)
(8) ля́паннік ‹
› кара́нне (7)
(9) абара́ннік ‹
› карано́ваны (10)
(9) стара́ннік ‹
› карано́ваны (10)
(8) абра́ннік ‹
› карано́ваны (10)
(9) выбра́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
