аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кара́нне мн. кара́нні |
| Родны каго? чаго? |
кара́ння мн. кара́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
кара́нню мн. кара́нням |
| Вінавальны каго? што? |
кара́нне мн. кара́нні |
| Творны кім? чым? |
кара́ннем мн. кара́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
кара́нні мн. кара́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не піток, не ядок — не вялікі рабоцька.
народ лухты не скажаЗ дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
karannie — беларуская лацінка
Слова каранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карані́сты (9)
(10) ацяжа́ранне ‹
› карані́цца (9)
(11) абцяжа́ранне ‹
› карані́чны (9)
(7) зара́нне ‹
› кара́ннік (8)
(9) дакара́нне ‹
› каранні́к (8)
(9) пакара́нне ‹
› каранні́к (8)
(8) скара́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.