аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова валух
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ва́лух мн. ва́лухі |
| Родны каго? чаго? |
ва́луха мн. ва́лухаў |
| Давальны каму? чаму? |
ва́луху мн. ва́лухам |
| Вінавальны каго? што? |
ва́луха мн. ва́лухаў |
| Творны кім? чым? |
ва́лухам мн. ва́лухамі |
| Месны у кім? у чым? |
ва́луху мн. ва́лухах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
У цябе раскошнае жыццё, ты цудоўна бавіш час, табе весела, у вачах шчасце — а гэта, аказваецца, алкагалізм.
valuch — беларуская лацінка
Слова валух (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валух — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валхвіца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валу́нна-га́лечны (15)
(11) эстэменазу́х ‹
› валу́нны (7)
(9) арнітазу́х ‹
› валуно́ва-га́лечны (16)
(8) бентазу́х ‹
› валхві́ца (8)
(7) праслу́х ‹
› ва́лчанне (8)
(7) по́дслух ‹
› ва́лчыцца (8)
(6) не́слух ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.