аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова валчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ва́лчанне мн. ва́лчанні |
| Родны каго? чаго? |
ва́лчання мн. ва́лчанняў |
| Давальны каму? чаму? |
ва́лчанню мн. ва́лчанням |
| Вінавальны каго? што? |
ва́лчанне мн. ва́лчанні |
| Творны кім? чым? |
ва́лчаннем мн. ва́лчаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ва́лчанні мн. ва́лчаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
— Гэта твой былы хлопец?
— Ага.
— А што ў другім пакеце?
valčannie — беларуская лацінка
Слова валчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валынданне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валуно́ва-га́лечны (16)
(12) шко́льнічанне ‹
› ва́лух (5)
(11) жу́льнічанне ‹
› валхві́ца (8)
(9) жлу́кчанне ‹
› ва́лчыцца (8)
(9) гва́лчанне ‹
› ва́лчыць (7)
(11) пагва́лчанне ‹
› валчэ́ць (7)
(10) згва́лчанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.