аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гвалчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гва́лчанне мн. гва́лчанні |
| Родны каго? чаго? |
гва́лчання мн. гва́лчанняў |
| Давальны каму? чаму? |
гва́лчанню мн. гва́лчанням |
| Вінавальны каго? што? |
гва́лчанне мн. гва́лчанні |
| Творны кім? чым? |
гва́лчаннем мн. гва́лчаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
гва́лчанні мн. гва́лчаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
hvalčannie — беларуская лацінка
Слова гвалчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гвалчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гвардзеец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гвалто́ўны (9)
(11) жу́льнічанне ‹
› гва́лціцца (9)
(9) жлу́кчанне ‹
› гва́лціць (8)
(8) ва́лчанне ‹
› гвардзе́ец (9)
(11) пагва́лчанне ‹
› гвардзе́йскі (11)
(10) згва́лчанне ‹
› гва́рдыя (7)
(7) імча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.