аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імча́нне мн. імча́нні |
| Родны каго? чаго? |
імча́ння мн. імча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
імча́нню мн. імча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
імча́нне мн. імча́нні |
| Творны кім? чым? |
імча́ннем мн. імча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
імча́нні мн. імча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
imčannie — беларуская лацінка
Слова імчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імша + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імхо́ва-асако́вы (14)
(9) гва́лчанне ‹
› імхо́ва-ку́сцікавы (16)
(11) пагва́лчанне ‹
› імхо́вы (6)
(10) згва́лчанне ‹
› імча́цца (7)
(7) е́нчанне ‹
› імча́ць (6)
(10) каве́нчанне ‹
› імша́ (4)
(9) кле́нчанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.