STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кавенчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каве́нчанне мн. каве́нчанні |
| Родны каго? чаго? |
каве́нчання мн. каве́нчанняў |
| Давальны каму? чаму? |
каве́нчанню мн. каве́нчанням |
| Вінавальны каго? што? |
каве́нчанне мн. каве́нчанні |
| Творны кім? чым? |
каве́нчаннем мн. каве́нчаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
каве́нчанні мн. каве́нчаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
kavienčannie — беларуская лацінка
Слова кавенчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кавенчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кавенька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ка́ведны (7)
(10) згва́лчанне ‹
› кавектар (8)
(7) імча́нне ‹
› кавентры́йскі (12)
(7) е́нчанне ‹
› каве́нчыцца (10)
(9) кле́нчанне ‹
› каве́нчыць (9)
(10) укле́нчанне ‹
› каве́нька (8)
(10) дако́нчанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
