кавенчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кавенчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каве́нчанне мн. каве́нчанні
Родны каго? чаго?	каве́нчання мн. каве́нчанняў
Давальны каму? чаму?	каве́нчанню мн. каве́нчанням
Вінавальны каго? што?	каве́нчанне мн. каве́нчанні
Творны кім? чым?	каве́нчаннем мн. каве́нчаннямі
Месны у кім? у чым?	каве́нчанні мн. каве́нчаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

хачу ляжаць у ложку і глядзець тома і джэры

kavienčannie — беларуская лацінка

Слова кавенчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: