аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кленчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кле́нчанне мн. кле́нчанні |
| Родны каго? чаго? |
кле́нчання мн. кле́нчанняў |
| Давальны каму? чаму? |
кле́нчанню мн. кле́нчанням |
| Вінавальны каго? што? |
кле́нчанне мн. кле́нчанні |
| Творны кім? чым? |
кле́нчаннем мн. кле́нчаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
кле́нчанні мн. кле́нчаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
klienčannie — беларуская лацінка
Слова кленчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кленчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клёп + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кленбутэро́л (11)
(7) імча́нне ‹
› Кле́нічы (7)
(7) е́нчанне ‹
› кле́нічы (7)
(10) каве́нчанне ‹
› кле́нчыць (8)
(10) укле́нчанне ‹
› клепану́ць (9)
(10) дако́нчанне ‹
› кле́пер (6)
(9) брынча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.