мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзяро́нка — назоўнік дзяру́жка — назоўнік
канцэпт

дзяруга

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзяруга
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзяру́га

мн.  дзяру́гі
Родны
каго? чаго?
дзяру́гі

мн.  дзяру́г
Давальны
каму? чаму?
дзяру́зе

мн.  дзяру́гам
Вінавальны
каго? што?
дзяру́гу

мн.  дзяру́гі
Творны
кім? чым?
дзяру́гай, дзяру́гаю

мн.  дзяру́гамі
Месны
у кім? у чым?
дзяру́зе

мн.  дзяру́гах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не рыба, што ў рацэ, а рыба, што ў руцэ.


З аднаго балота чэрці = Адным возам па піва едуць

ніколі не едзь па піва адным возам, бо скажуць, што вы чэрці

dziaruha — беларуская лацінка

Слова дзяруга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзяруга — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзяружка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзярно́вы (8)

(7) вятру́га

дзяро́нік (8)

(7) сяўру́га

дзяро́нка (8)

(7) звяру́га

дзяру́жка (8)

(4) туга́

дзяру́жны (8)

(4) ту́га

дзяру́жына (9)

(6) зату́га


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

змяніліся прыярытэты