STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзяружына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяру́жына мн. дзяру́жыны |
| Родны каго? чаго? |
дзяру́жыны мн. дзяру́жын |
| Давальны каму? чаму? |
дзяру́жыне мн. дзяру́жынам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяру́жыну мн. дзяру́жыны |
| Творны кім? чым? |
дзяру́жынай, дзяру́жынаю мн. дзяру́жынамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяру́жыне мн. дзяру́жынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
Добрая мама дасць злізаць крэм з міксера, а вельмі добрая мама спачатку міксер выключыць.
dziaružyna — беларуская лацінка
Слова дзяружына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяружына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзярэга + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяру́га (7)
(11) паўакру́жына ‹
› дзяру́жка (8)
(8) спружы́на ‹
› дзяру́жны (8)
(9) сяўру́жына ‹
› дзярэ́га (7)
(6) чужы́на ‹
› дзярэ́чынскі (11)
(9) жамчу́жына ‹
› дзя́сенны (8)
(8) сычу́жына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
