мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзяру́жны — прыметнік дзярэ́га — назоўнік
канцэпт

дзяружына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзяружына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзяру́жына

мн.  дзяру́жыны
Родны
каго? чаго?		 дзяру́жыны

мн.  дзяру́жын
Давальны
каму? чаму?		 дзяру́жыне

мн.  дзяру́жынам
Вінавальны
каго? што?		 дзяру́жыну

мн.  дзяру́жыны
Творны
кім? чым?		 дзяру́жынай, дзяру́жынаю

мн.  дзяру́жынамі
Месны
у кім? у чым?		 дзяру́жыне

мн.  дзяру́жынах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Беларусы не мацюкаюцца — беларусы праклінаюць.

беларускія праклёны

Калі вы пішаце скарот ад «дзякую», у вас атрымліваецца «дзяк». Дзяк — гэта царкоўны служыцель.

Пішыце ДЗЮ.
або: ШД — шчыры дзякуй

dziaružyna — беларуская лацінка

Слова дзяружына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзяружына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзярэга + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзяру́га (7)

(11) паўакру́жына ‹

› дзяру́жка (8)

(8) спружы́на ‹

› дзяру́жны (8)

(9) сяўру́жына ‹

› дзярэ́га (7)

(6) чужы́на ‹

› дзярэ́чынскі (11)

(9) жамчу́жына ‹

› дзя́сенны (8)

(8) сычу́жына ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не патрэбны твае грошы