дзяружына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзяружына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзяру́жына мн. дзяру́жыны
Родны каго? чаго?	дзяру́жыны мн. дзяру́жын
Давальны каму? чаму?	дзяру́жыне мн. дзяру́жынам
Вінавальны каго? што?	дзяру́жыну мн. дзяру́жыны
Творны кім? чым?	дзяру́жынай, дзяру́жынаю мн. дзяру́жынамі
Месны у кім? у чым?	дзяру́жыне мн. дзяру́жынах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.

dziaružyna — беларуская лацінка

Слова дзяружына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: