STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзяружка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяру́жка мн. дзяру́жкі |
| Родны каго? чаго? |
дзяру́жкі мн. дзяру́жак |
| Давальны каму? чаму? |
дзяру́жцы мн. дзяру́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяру́жку мн. дзяру́жкі |
| Творны кім? чым? |
дзяру́жкай, дзяру́жкаю мн. дзяру́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяру́жцы мн. дзяру́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Я дзве гадзіны стараюся і гатую на вячэру рызота з таматамі, базілікам, на белым віне. А муж кажа: «дзякуй, смачны рыс». І дабаўляе маянэз.
dziaružka — беларуская лацінка
Слова дзяружка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяружка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяружына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяро́нік (8)
(8) папру́жка ‹
› дзяро́нка (8)
(7) стру́жка ‹
› дзяру́га (7)
(13) металастру́жка ‹
› дзяру́жны (8)
(9) самату́жка ‹
› дзяру́жына (9)
(6) сту́жка ‹
› дзярэ́га (7)
(11) кардасту́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
