мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзяру́га — назоўнік дзяру́жны — прыметнік
канцэпт

дзяружка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзяружка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзяру́жка

мн.  дзяру́жкі
Родны
каго? чаго?		 дзяру́жкі

мн.  дзяру́жак
Давальны
каму? чаму?		 дзяру́жцы

мн.  дзяру́жкам
Вінавальны
каго? што?		 дзяру́жку

мн.  дзяру́жкі
Творны
кім? чым?		 дзяру́жкай, дзяру́жкаю

мн.  дзяру́жкамі
Месны
у кім? у чым?		 дзяру́жцы

мн.  дзяру́жках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жыві так, каб і па смерці жыў.


Конкурсы на вяселлях былі б цікавейшыя і жвавейшыя, калі б пераможцы мелі права першай ночы.

І каб пераможца выбіраў: жонку, мужа ці абаіх адразу.

dziaružka — беларуская лацінка

Слова дзяружка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзяружка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзяружына + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзяро́нік (8)

(8) папру́жка ‹

› дзяро́нка (8)

(7) стру́жка ‹

› дзяру́га (7)

(13) металастру́жка ‹

› дзяру́жны (8)

(9) самату́жка ‹

› дзяру́жына (9)

(6) сту́жка ‹

› дзярэ́га (7)

(11) кардасту́жка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

курванё