аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова папружка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папру́жка мн. папру́жкі |
| Родны каго? чаго? |
папру́жкі мн. папру́жак |
| Давальны каму? чаму? |
папру́жцы мн. папру́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
папру́жку мн. папру́жкі |
| Творны кім? чым? |
папру́жкай, папру́жкаю мн. папру́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
папру́жцы мн. папру́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гуляй, ды працу знай.
Дзве прычыны, чаму я не даю грошы бяздомным:
1. Ім патрэбны грошы на алкаголь.
2. Мне патрэбны грошы на алкаголь.
papružka — беларуская лацінка
Слова папружка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік папружка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове папруціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папро́шаны (9)
(6) кружка ‹
› папру́га (7)
(7) укружка́ ‹
› папру́дзіць (10)
(8) вы́кружка ‹
› папру́жны (8)
(7) стру́жка ‹
› папрутчэ́ць (10)
(13) металастру́жка ‹
› папру́ціна (9)
(8) дзяру́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.