аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стружка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стру́жка мн. стру́жкі |
| Родны каго? чаго? |
стру́жкі мн. стру́жак |
| Давальны каму? чаму? |
стру́жцы мн. стру́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
стру́жку мн. стру́жкі |
| Творны кім? чым? |
стру́жкай, стру́жкаю мн. стру́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
стру́жцы мн. стру́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях
stružka — беларуская лацінка
Слова стружка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стружка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стружкавыдаленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стру́джаны (9)
(7) укружка́ ‹
› стру́дзіць (9)
(8) вы́кружка ‹
› стру́жачны (9)
(8) папру́жка ‹
› стружкаадвадны́ (14)
(13) металастру́жка ‹
› стру́жкавы (9)
(8) дзяру́жка ‹
› стружкавыдале́нне (16)
(9) самату́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.