STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стужка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сту́жка мн. сту́жкі |
| Родны каго? чаго? |
сту́жкі мн. сту́жак |
| Давальны каму? чаму? |
сту́жцы мн. сту́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
сту́жку мн. сту́жкі |
| Творны кім? чым? |
сту́жкай, сту́жкаю мн. сту́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сту́жцы мн. сту́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
stužka — беларуская лацінка
Слова стужка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стужка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стужканакіравальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сту́жачнік (9)
(13) металастру́жка ‹
› сту́жачніца (10)
(8) дзяру́жка ‹
› сту́жачны (8)
(9) самату́жка ‹
› стужкава́ты (10)
(11) кардасту́жка ‹
› сту́жкавы (8)
(9) ізасту́жка ‹
› стужканакірава́льнік (19)
(10) агластужка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
