STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзяру́жная
м. дзяру́жны н. дзяру́жнае мн. дзяру́жныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзяру́жнай, дзяру́жнае
м. дзяру́жнага н. дзяру́жнага мн. дзяру́жных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзяру́жнай
м. дзяру́жнаму н. дзяру́жнаму мн. дзяру́жным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзяру́жную
м. дзяру́жны (неадуш.), дзяру́жнага (адуш.) н. дзяру́жнае мн. дзяру́жныя (неадуш.), дзяру́жных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзяру́жнай, дзяру́жнаю
м. дзяру́жным н. дзяру́жным мн. дзяру́жнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзяру́жнай
м. дзяру́жным н. дзяру́жным мн. дзяру́жных |
скарбніца
Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.
— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
dziaružny — беларуская лацінка
Слова дзяружны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзярэчынскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяро́нка (8)
(9) паўкру́жны ‹
› дзяру́га (7)
(8) напру́жны ‹
› дзяру́жка (8)
(8) папру́жны ‹
› дзяру́жына (9)
(5) ту́жны ‹
› дзярэ́га (7)
(9) самату́жны ‹
› дзярэ́чынскі (11)
(9) самату́жны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
