STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жамчужына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жамчу́жына мн. жамчу́жыны |
| Родны каго? чаго? |
жамчу́жыны мн. жамчу́жын |
| Давальны каму? чаму? |
жамчу́жыне мн. жамчу́жынам |
| Вінавальны каго? што? |
жамчу́жыну мн. жамчу́жыны |
| Творны кім? чым? |
жамчу́жынай, жамчу́жынаю мн. жамчу́жынамі |
| Месны у кім? у чым? |
жамчу́жыне мн. жамчу́жынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— У вас пракрастынацыя.
— Доктар, я буду жыць?
— Так, але потым.
žamčužyna — беларуская лацінка
Слова жамчужына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жамчужына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жамярыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жамчу́жніца (10)
(9) сяўру́жына ‹
› жамчу́жны (8)
(9) дзяру́жына ‹
› жамчу́жны (8)
(6) чужы́на ‹
› жамяры́ца (8)
(8) сычу́жына ‹
› Жа́н (3)
(6) лы́жына ‹
› Жа́на (4)
(9) камлы́жына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
