аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сычужына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сычу́жына мн. сычу́жыны |
| Родны каго? чаго? |
сычу́жыны мн. сычу́жын |
| Давальны каму? чаму? |
сычу́жыне мн. сычу́жынам |
| Вінавальны каго? што? |
сычу́жыну мн. сычу́жыны |
| Творны кім? чым? |
сычу́жынай, сычу́жынаю мн. сычу́жынамі |
| Месны у кім? у чым? |
сычу́жыне мн. сычу́жынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).
Лепш пасраць і спазніцца, чым прыйсці своечасова і абасрацца.
syčužyna — беларуская лацінка
Слова сычужына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сычужына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сычык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сычуа́ньскі (10)
(9) дзяру́жына ‹
› сычу́г (5)
(6) чужы́на ‹
› сычу́жны (7)
(9) жамчу́жына ‹
› сы́чык (5)
(6) лы́жына ‹
› сычы́ны (6)
(9) камлы́жына ‹
› сычэ́нне (7)
(6) рыжына́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
асцярожна: facehugger