аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
чу́жык — назоўнік чужы́нец — назоўнік
канцэпт

чужына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова чужына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 чужы́на

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 чужы́ны

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 чужы́не

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 чужы́ну

мн.  —
Творны
кім? чым?		 чужы́най, чужы́наю

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 чужы́не

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

І толькі прыпынак ЦУМ задаволены, што прыбралі лацінку.


čužyna — беларуская лацінка

Слова чужына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік чужына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове чужынец + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› чужо́е (5)

(8) спружы́на ‹

› чужы́ (4)

(9) сяўру́жына ‹

› чу́жык (5)

(9) дзяру́жына ‹

› чужы́нец (7)

(9) жамчу́жына ‹

› чужы́ніцца (9)

(8) сычу́жына ‹

› чужы́нка (7)

(6) лы́жына ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

упускаць