аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
чу́жык — назоўнік чужы́нец — назоўнік
канцэпт

чужына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова чужына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
чужы́на

мн. 
Родны
каго? чаго?
чужы́ны

мн. 
Давальны
каму? чаму?
чужы́не

мн. 
Вінавальны
каго? што?
чужы́ну

мн. 
Творны
кім? чым?
чужы́най, чужы́наю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
чужы́не

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

І толькі прыпынак ЦУМ задаволены, што прыбралі лацінку.


čužyna — беларуская лацінка

Слова чужына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік чужына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове чужынец + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


чужо́е (5)

(8) спружы́на

чужы́ (4)

(9) сяўру́жына

чу́жык (5)

(9) дзяру́жына

чужы́нец (7)

(9) жамчу́жына

чужы́ніцца (9)

(8) сычу́жына

чужы́нка (7)

(6) лы́жына


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

упускаць