Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 чужы, -ая, -ое.
  1. Які належыць каму-н. іншаму (іншым), з'яўляецца ўласнасцю другога (другіх). Адам Блецька мог ні тое, што чужое пісьмо прачытаць, а нават і чужых пару коней з чужога хлява вывесці. ← Кузьма Чорны. Лягчэй дастаць птушынае малако, як гараж пабудаваць.. На сваім двары месца няма, а на чужы хто цябе пусціць? ← Уладзімір Корбан. // Утвораны, зроблены, перажыты кім-н. іншым. Выправіць чужыя памылкі. Чужое гора. ▪ [Тапурыя] выпісалі са шпіталя ў той жа дзень, як толькі ён здолеў хадзіць без чужой дапамогі. ← Эдуард Самуйлёнак. // Непрывычны, незнаёмы каму-н. іншаму; нязвыклы. — Маму забілі, — ціха сказала .. [Люба] нейкім чужым ахрыплым голасам. ← Іван Шамякін. Вастраверхія будынкі былі як пазалочаныя і не такія ўжо чужыя ў сваёй канструкцыі, а больш зразумелыя і блізкія. ← Уладзімір Шыцік. Вагранка, ля якой завіхаліся мантажнікі, стаяла халодная, чужая. ← Уладзімір Карпаў.
  2. у знач. назоўнік чужое, -ога, ніякі род Тое, што належыць каму-н. іншаму (іншым), уласціва другому (другім). Выдаваць чужое за сваё. ▪ Даніла нагнуўся над пратокаю, працягнуў да каша рукі і не асмельваўся ўзяцца за яго — бы браў чужое. ← Мікола Капыловіч.
  3. Не звязаны сваяцкімі ці блізкімі адносінамі, агульнай працай і пад. Асташонак ведае гэты асабняк даўно, быў тут сваім чалавекам, але толькі цяпер чамусьці адчуў сябе чужым. ← Мікола Ваданосаў. // Незнаёмы, нетутэйшы. [Хадорка:] — Макарка-ляснік натрапіў, адубелага ў сяло прынёс. Чужы нейкі, не крышыцкі... ← Аркадзь Кандрусевіч. / у знач. назоўнік чужы, -ога, мужчынскі род; чужая, -ой, жаночы род Пападала .. [Цімошку] ад чужых, пападала і ад сваіх. ← Якуб Колас.
  4. Які не з'яўляецца месцам пастаяннага жыхарства, радзімай для каго-н. На чужой зямлі.. [вораг] трывожыцца, азіраецца, усяго баіцца. ← Алесь Пальчэўскі. Хата чужая — як свякруха ліхая. ← Прыказка. // Які мае адносіны да іншай дзяржавы, краіны; замежны. Не раз па мне [дарозе] зямель чужых сыны Цягнулі волакам купецкія чаўны: З Дзвіны ў Дняпро тут шлях стары ляжаў. ← Васіль Зуёнак.
  5. Далёкі па сваіх поглядах, інтарэсах ад чаго-н. [Жанчына] не магла дараваць сабе памылкі, што звязала свой лёс з другім, чужым ёй па душы. ← Янка Скрыган. // Не ўласцівы, не характэрны каму-, чаму-н. Як фальш, як эмацыянальнае ўбоства — чужыя паэзіі Таўлая рыторыка, аптымізм раўнадушнасці. ← часопіс «Полымя».
  •••
  Без чужой ласкі гл. ласка.
  Выехаць на чужой шыі (спіне) гл. выехаць.
  Есці чужы хлеб гл. есці.
  Жыць чужым розумам гл. жыць.
  Заглядаць у чужы гаршчок гл. заглядаць.
  З чужых плячэй гл. плячо.
  З чужых слоў гл. слова.
  Лазіць па чужых кішэнях гл. лазіць.
  Сядзець на чужым хлебе гл. сядзець.
  Чужую хату пільнаваць гл. пільнаваць.
  Чужымі рукамі гл. рука.
  Чужымі рукамі жар заграбаць гл. заграбаць.