аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чужніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чужні́ца мн. чужні́цы |
| Родны каго? чаго? |
чужні́цы мн. чужні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
чужні́цы мн. чужні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
чужні́цу мн. чужні́ц |
| Творны кім? чым? |
чужні́цай, чужні́цаю мн. чужні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
чужні́цы мн. чужні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
Дзень быў святы. Яшчэ ад рання
Блінцы пякліся на сняданне…
(Якуб Колас)
čužnica — беларуская лацінка
Слова чужніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чужніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чужое + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чужа́чка (7)
(11) дваяму́жніца ‹
› чужа́чы (6)
(9) нару́жніца ‹
› чу́жка (5)
(9) пату́жніца ‹
› чужо́е (5)
(10) жамчу́жніца ‹
› чужы́ (4)
(8) даўжні́ца ‹
› чу́жык (5)
(11) прадо́ўжніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.