аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
нару́жнік — назоўнік нарука́ўнік — назоўнік
канцэпт

наружніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова наружніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
нару́жніца

мн.  нару́жніцы
Родны
каго? чаго?
нару́жніцы

мн.  нару́жніц
Давальны
каму? чаму?
нару́жніцы

мн.  нару́жніцам
Вінавальны
каго? што?
нару́жніцу

мн.  нару́жніц
Творны
кім? чым?
нару́жніцай, нару́жніцаю

мн.  нару́жніцамі
Месны
у кім? у чым?
нару́жніцы

мн.  нару́жніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.


— Табе якія цыцкі падабаюцца?
— Э-э-э… розныя…
— Табе пашанцавала! У мяне якраз розныя!..


naružnica — беларуская лацінка

Слова наружніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік наружніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове нарукаўнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


наруглі́вы (9)

(9) заму́жніца

наругну́цца (10)

(10) бязму́жніца

нару́жнік (8)

(11) дваяму́жніца

нарука́ўнік (10)

(9) пату́жніца

нарука́ўніца (11)

(7) чужні́ца

нарука́ўны (9)

(10) жамчу́жніца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

снегавік