наружніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова наружніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нару́жніца мн. нару́жніцы
Родны каго? чаго?	нару́жніцы мн. нару́жніц
Давальны каму? чаму?	нару́жніцы мн. нару́жніцам
Вінавальны каго? што?	нару́жніцу мн. нару́жніц
Творны кім? чым?	нару́жніцай, нару́жніцаю мн. нару́жніцамі
Месны у кім? у чым?	нару́жніцы мн. нару́жніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жаніўся б і сёння, але дзе жонка спаць будзе?

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

naružnica — беларуская лацінка

Слова наружніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: