STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нарукаўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нарука́ўніца мн. нарука́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
нарука́ўніцы мн. нарука́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
нарука́ўніцы мн. нарука́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
нарука́ўніцу мн. нарука́ўніцы |
| Творны кім? чым? |
нарука́ўніцай, нарука́ўніцаю мн. нарука́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
нарука́ўніцы мн. нарука́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
narukaŭnica — беларуская лацінка
Слова нарукаўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарукаўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нарумяньванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нару́жнік (8)
(9) будаўні́ца ‹
› нару́жніца (9)
(9) ціка́ўніца ‹
› нарука́ўнік (10)
(10) шаткаўні́ца ‹
› нарука́ўны (9)
(9) балаўні́ца ‹
› на́руку (6)
(10) сталаўні́ца ‹
› нару́мзацца (10)
(9) чараўні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
