мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
нарука́ўнік — назоўнік нарука́ўны — прыметнік
канцэпт

нарукаўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова нарукаўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
нарука́ўніца

мн.  нарука́ўніцы
Родны
каго? чаго?
нарука́ўніцы

мн.  нарука́ўніц
Давальны
каму? чаму?
нарука́ўніцы

мн.  нарука́ўніцам
Вінавальны
каго? што?
нарука́ўніцу

мн.  нарука́ўніцы
Творны
кім? чым?
нарука́ўніцай, нарука́ўніцаю

мн.  нарука́ўніцамі
Месны
у кім? у чым?
нарука́ўніцы

мн.  нарука́ўніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.


калі ты не проста чмыхаеш, а хочаш ад злосці перакуліць стол:
(╯°益°)╯彡┻━┻

kaomoji — японскія смайлікі

narukaŭnica — беларуская лацінка

Слова нарукаўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік нарукаўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове нарумяньванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


нару́жнік (8)

(9) будаўні́ца

нару́жніца (9)

(9) ціка́ўніца

нарука́ўнік (10)

(10) шаткаўні́ца

нарука́ўны (9)

(9) балаўні́ца

на́руку (6)

(10) сталаўні́ца

нару́мзацца (10)

(9) чараўні́ца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не з'яўляецца доказам