аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
ціка́ўнік — назоўнік ціка́ўны — прыметнік
канцэпт

цікаўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цікаўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ціка́ўніца

мн.  ціка́ўніцы
Родны
каго? чаго?
ціка́ўніцы

мн.  ціка́ўніц
Давальны
каму? чаму?
ціка́ўніцы

мн.  ціка́ўніцам
Вінавальны
каго? што?
ціка́ўніцу

мн.  ціка́ўніц
Творны
кім? чым?
ціка́ўніцай, ціка́ўніцаю

мн.  ціка́ўніцамі
Месны
у кім? у чым?
ціка́ўніцы

мн.  ціка́ўніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.


— Маё дзіцё адмаўляецца есці мяса. Чым яго можна замяніць?
— Сабакам. Яны любяць мяса.


cikaŭnica — беларуская лацінка

Слова цікаўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цікаўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цікаўства + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ціка́ўна (7)

(9) Ра́даўніца

ціка́ўнасць (10)

(10) прадаўні́ца

ціка́ўнік (8)

(9) будаўні́ца

ціка́ўны (7)

(10) шаткаўні́ца

ціка́ўскі (8)

(11) нарука́ўніца

ціка́ўства (9)

(9) балаўні́ца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я працую дрэнна