нарумяньванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова нарумяньванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нарумя́ньванне мн. нарумя́ньванні
Родны каго? чаго?	нарумя́ньвання мн. нарумя́ньванняў
Давальны каму? чаму?	нарумя́ньванню мн. нарумя́ньванням
Вінавальны каго? што?	нарумя́ньванне мн. нарумя́ньванні
Творны кім? чым?	нарумя́ньваннем мн. нарумя́ньваннямі
Месны у кім? у чым?	нарумя́ньванні мн. нарумя́ньваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.

Што будзе з касмічным караблём, калі на хуткасці святла ён ляснецца аб выпадковы цвёрды аб'ект?

narumiańvannie — беларуская лацінка

Слова нарумяньванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік нарумяньванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове наручнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› нарумя́нены (10)

(13) абсяля́ньванне ‹

› нарумя́ніцца (11)

(14) рассяля́ньванне ‹

› нарумя́ніць (10)

(13) зарумя́ньванне ‹

нарумя́ньванне (13)

› нарумя́ньвацца (13)

(14) падрумя́ньванне ‹

› нарумя́ньваць (12)

(10) вар'ява́нне ‹

› нару́ніць (8)

(8) ваява́нне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.