аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова нарумяньванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нарумя́ньванне мн. нарумя́ньванні |
| Родны каго? чаго? |
нарумя́ньвання мн. нарумя́ньванняў |
| Давальны каму? чаму? |
нарумя́ньванню мн. нарумя́ньванням |
| Вінавальны каго? што? |
нарумя́ньванне мн. нарумя́ньванні |
| Творны кім? чым? |
нарумя́ньваннем мн. нарумя́ньваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
нарумя́ньванні мн. нарумя́ньваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Веган, які талерантна глядзіць на мясаедаў, хот-дог фрэндлі.
narumiańvannie — беларуская лацінка
Слова нарумяньванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарумяньванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наручнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нарумя́нены (10)
(13) абсяля́ньванне ‹
› нарумя́ніцца (11)
(14) рассяля́ньванне ‹
› нарумя́ніць (10)
(13) зарумя́ньванне ‹
› нарумя́ньвацца (13)
(14) падрумя́ньванне ‹
› нарумя́ньваць (12)
(10) вар'ява́нне ‹
› нару́ніць (8)
(8) ваява́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.