STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова наручнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нару́чнік мн. нару́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
нару́чніка мн. нару́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
нару́чніку мн. нару́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
нару́чнік мн. нару́чнікі |
| Творны кім? чым? |
нару́чнікам мн. нару́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
нару́чніку мн. нару́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.
гэта як халэмус, толькі капэрусАле лёс склаўся так, што хрусць — і ўсё ціп-топ.
перакруткіnaručnik — беларуская лацінка
Слова наручнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наручнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наручы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нару́ньваць (10)
(6) ручні́к ‹
› нару́піцца (9)
(8) дару́чнік ‹
› нару́тавіцкі (11)
(8) зару́чнік ‹
› нару́чны (7)
(8) пару́чнік ‹
› на́ручы (6)
(16) генера́л-пару́чнік ‹
› нарцы́с (6)
(11) падпару́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
