заручнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова заручнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зару́чнік мн. зару́чнікі
Родны каго? чаго?	зару́чніка мн. зару́чнікаў
Давальны каму? чаму?	зару́чніку мн. зару́чнікам
Вінавальны каго? што?	зару́чніка мн. зару́чнікаў
Творны кім? чым?	зару́чнікам мн. зару́чнікамі
Месны у кім? у чым?	зару́чніку мн. зару́чніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.

zaručnik — беларуская лацінка

Слова заручнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: