мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
зару́чка — назоўнік зару́чны — прыметнік
канцэпт

заручнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова заручнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зару́чнік

мн.  зару́чнікі
Родны
каго? чаго?
зару́чніка

мн.  зару́чнікаў
Давальны
каму? чаму?
зару́чніку

мн.  зару́чнікам
Вінавальны
каго? што?
зару́чніка

мн.  зару́чнікаў
Творны
кім? чым?
зару́чнікам

мн.  зару́чнікамі
Месны
у кім? у чым?
зару́чніку

мн.  зару́чніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пацалункі мілюсенькі, а абое галюсенькі.

сапраўднае каханне нічога не баіцца

Не бойся рабіць памылкі. Калі б не памылка твайго бацькі, цябе б наогул не было.


zaručnik — беларуская лацінка

Слова заручнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік заручнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове заручоначка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


заруча́цца (9)

(7) ану́чнік

заруча́ць (8)

(6) ручні́к

зару́чка (7)

(8) дару́чнік

зару́чны (7)

(8) нару́чнік

заручо́начка (11)

(8) пару́чнік

заручо́нка (9)

(16) генера́л-пару́чнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

піўнушка