заручоначка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова заручоначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	заручо́начка мн. заручо́начкі
Родны каго? чаго?	заручо́начкі мн. заручо́начак
Давальны каму? чаму?	заручо́начцы мн. заручо́начкам
Вінавальны каго? што?	заручо́начку мн. заручо́начак
Творны кім? чым?	заручо́начкай, заручо́начкаю мн. заручо́начкамі
Месны у кім? у чым?	заручо́начцы мн. заручо́начках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

Спачатку яны кажуць, што ў іх усё нармальна, а потым накручваюць дзясяткі кіламетраў пешшу пад сумныя песні ў навушніках.

zaručonačka — беларуская лацінка

Слова заручоначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік заручоначка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове заручонка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› зару́чка (7)

(10) старо́начка ‹

› зару́чнік (8)

(8) гро́начка ‹

› зару́чны (7)

(9) сасо́начка ‹

заручо́начка (11)

› заручо́нка (9)

(9) пячо́начка ‹

› заручо́ны (8)

(9) машо́начка ‹

› заручо́ны (8)

(8) пшо́начка ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.