аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова заручонка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заручо́нка мн. заручо́нкі |
| Родны каго? чаго? |
заручо́нкі мн. заручо́нак |
| Давальны каму? чаму? |
заручо́нцы мн. заручо́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
заручо́нку мн. заручо́нак |
| Творны кім? чым? |
заручо́нкай, заручо́нкаю мн. заручо́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
заручо́нцы мн. заручо́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
у слоўніках няма слова аліўе
аліўе не існуе, аліўешка таксамаzaručonka — беларуская лацінка
Слова заручонка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заручонка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заручыны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зару́чнік (8)
(9) звышто́нка ‹
› зару́чны (7)
(8) брэто́нка ‹
› заручо́начка (11)
(7) мачо́нка ‹
› заручо́ны (8)
(8) кручо́нка ‹
› заручо́ны (8)
(7) сучо́нка ‹
› зару́чынны (9)
(8) таўчо́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.