STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова заручка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зару́чка мн. зару́чкі |
| Родны каго? чаго? |
зару́чкі мн. зару́чак |
| Давальны каму? чаму? |
зару́чцы мн. зару́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
зару́чку мн. зару́чкі |
| Творны кім? чым? |
зару́чкай, зару́чкаю мн. зару́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зару́чцы мн. зару́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
— Што мы кажам Богу арфаграфіі?
— Ні сігоння.
zaručka — беларуская лацінка
Слова заручка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заручка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заручнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зару́чаны (8)
(5) ру́чка ‹
› заруча́цца (9)
(7) гару́чка ‹
› заруча́ць (8)
(7) гару́чка ‹
› зару́чнік (8)
(9) белару́чка ‹
› зару́чны (7)
(9) белару́чка ‹
› заручо́начка (11)
(9) аднару́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
