аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ручка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ру́чка мн. ру́чкі |
| Родны каго? чаго? |
ру́чкі мн. ру́чак |
| Давальны каму? чаму? |
ру́чцы мн. ру́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
ру́чку мн. ру́чкі |
| Творны кім? чым? |
ру́чкай, ру́чкаю мн. ру́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ру́чцы мн. ру́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навука вочы адчыняе.
— Каньяк праблемы не рашае.
— Можна падумаць, што кефір рашае. Каньяк хаця б стараецца!
ručka — беларуская лацінка
Слова ручка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ручка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ручнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› руча́ць (6)
(7) сіпу́чка ‹
› ру́чачка (7)
(7) шыпу́чка ‹
› ру́чачны (7)
(9) цяльпу́чка ‹
› ру́чкацца (8)
(7) гару́чка ‹
› ручні́к (6)
(7) гару́чка ‹
› ручніко́вы (9)
(7) зару́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.