STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова беларучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
белару́чка мн. белару́чкі |
| Родны каго? чаго? |
белару́чкі мн. белару́чак |
| Давальны каму? чаму? |
белару́чцы мн. белару́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
белару́чку мн. белару́чак |
| Творны кім? чым? |
белару́чкай, белару́чкаю мн. белару́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
белару́чцы мн. белару́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ласкавае слова — што дзень ясны.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
bielaručka — беларуская лацінка
Слова беларучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік беларучка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове беларучка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Белару́сь (8)
(7) гару́чка ‹
› Беларуськалій (13)
(7) гару́чка ‹
› Беларусьфільм (13)
(7) зару́чка ‹
› белару́шчына (11)
(9) аднару́чка ‹
› белары́біца (10)
(9) аўтару́чка ‹
› беласку́ры (9)
(6) бру́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
