STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўтаручка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўтару́чка мн. аўтару́чкі |
| Родны каго? чаго? |
аўтару́чкі мн. аўтару́чак |
| Давальны каму? чаму? |
аўтару́чцы мн. аўтару́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
аўтару́чку мн. аўтару́чкі |
| Творны кім? чым? |
аўтару́чкай, аўтару́чкаю мн. аўтару́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аўтару́чцы мн. аўтару́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)
Радаваць сваё ўнутранае дзіцё трэба так, каб твайго ўнутранага дарослага браў жах.
aŭtaručka — беларуская лацінка
Слова аўтаручка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўтаручка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўтарызатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› а́ўтарства (9)
(9) белару́чка ‹
› аўтарулявы́ (10)
(9) белару́чка ‹
› аўтарухаві́к (11)
(9) аднару́чка ‹
› аўтарызава́ны (12)
(6) бру́чка ‹
› аўтарызава́ны (12)
(10) байстру́чка ‹
› аўтарызава́ны (12)
(7) вы́ручка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
