STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бручка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бру́чка мн. бру́чкі |
| Родны каго? чаго? |
бру́чкі мн. бру́чак |
| Давальны каму? чаму? |
бру́чцы мн. бру́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
бру́чку мн. бру́чкі |
| Творны кім? чым? |
бру́чкай, бру́чкаю мн. бру́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бру́чцы мн. бру́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.
(з камара каня рабіць)— Скажыце, калі я пайду па гэтай вуліцы, там будзе вакзал?
— Ведаеце, ён там будзе, нават калі вы туды не пойдзеце.
bručka — беларуская лацінка
Слова бручка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бручка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бручкавінне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бруцыт (6)
(9) белару́чка ‹
› бруцэлё́з (8)
(9) аднару́чка ‹
› бруцэлё́зны (10)
(9) аўтару́чка ‹
› бручкаві́нне (11)
(10) байстру́чка ‹
› бру́чкавы (8)
(7) вы́ручка ‹
› бручко́ўнік (10)
(11) недавы́ручка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
