аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова староначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
старо́начка мн. старо́начкі |
| Родны каго? чаго? |
старо́начкі мн. старо́начак |
| Давальны каму? чаму? |
старо́начцы мн. старо́начкам |
| Вінавальны каго? што? |
старо́начку мн. старо́начкі |
| Творны кім? чым? |
старо́начкай, старо́начкаю мн. старо́начкамі |
| Месны у кім? у чым? |
старо́начцы мн. старо́начках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?
staronačka — беларуская лацінка
Слова староначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік староначка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старонка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старо́жка (8)
(9) бало́начка ‹
› старо́жка (8)
(9) кало́начка ‹
› старо́жкі (8)
(8) япо́начка ‹
› старо́нка (8)
(8) гро́начка ‹
› старо́нкавы (10)
(9) сасо́начка ‹
› старо́нна (8)
(11) заручо́начка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.