мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
даруча́ць — дзеяслоў дару́чніца — назоўнік
канцэпт

даручнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова даручнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дару́чнік

мн.  дару́чнікі
Родны
каго? чаго?
дару́чніка

мн.  дару́чнікаў
Давальны
каму? чаму?
дару́чніку

мн.  дару́чнікам
Вінавальны
каго? што?
дару́чніка

мн.  дару́чнікаў
Творны
кім? чым?
дару́чнікам

мн.  дару́чнікамі
Месны
у кім? у чым?
дару́чніку

мн.  дару́чніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.


— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.


daručnik — беларуская лацінка

Слова даручнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік даручнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове даручніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дару́чаны (8)

(9) грыму́чнік

даруча́цца (9)

(7) ану́чнік

даруча́ць (8)

(6) ручні́к

дару́чніца (9)

(8) зару́чнік

даручы́цца (9)

(8) нару́чнік

даручы́ць (8)

(8) пару́чнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

набраў вагу - мы не аднолькавыя