STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова грымучнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грыму́чнік мн. грыму́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
грыму́чніка мн. грыму́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
грыму́чніку мн. грыму́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
грыму́чніка мн. грыму́чнікаў |
| Творны кім? чым? |
грыму́чнікам мн. грыму́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
грыму́чніку мн. грыму́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
hrymučnik — беларуская лацінка
Слова грымучнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грымучнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грынакіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› грымо́шыць (9)
(7) злу́чнік ‹
› грымпрыбіральня (15)
(9) разлу́чнік ‹
› грымучарту́тны (13)
(6) мучні́к ‹
› грыму́чы (7)
(7) ану́чнік ‹
› грынакіт (8)
(6) ручні́к ‹
› гры́наўскі (9)
(8) дару́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
