аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова наружнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нару́жнік мн. нару́жнікі |
| Родны каго? чаго? |
нару́жніка мн. нару́жнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
нару́жніку мн. нару́жнікам |
| Вінавальны каго? што? |
нару́жніка мн. нару́жнікаў |
| Творны кім? чым? |
нару́жнікам мн. нару́жнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
нару́жніку мн. нару́жніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смоўж паўзе, пачаканку вязе.
што б гэта ні значылаМоўная паліцыя папярэджвае:
На жаль, вы пішаце «нажаль». Не рабіце так.
naružnik — беларуская лацінка
Слова наружнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наружнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наружніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наруга́цца (9)
(9) саслу́жнік ‹
› наруглі́вы (9)
(9) выслу́жнік ‹
› наругну́цца (10)
(10) прыслу́жнік ‹
› нару́жніца (9)
(10) самату́жнік ‹
› нарука́ўнік (10)
(8) пату́жнік ‹
› нарука́ўніца (11)
(10) валацу́жнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.