STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чараўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чараўні́ца мн. чараўні́цы |
| Родны каго? чаго? |
чараўні́цы мн. чараўні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
чараўні́цы мн. чараўні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
чараўні́цу мн. чараўні́ц |
| Творны кім? чым? |
чараўні́цай, чараўні́цаю мн. чараўні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
чараўні́цы мн. чараўні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
— Вы добра парашуты складваеце?
— Яшчэ ніхто не скардзіўся.
čaraŭnica — беларуская лацінка
Слова чараўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чараўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чараўніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чарапяны́ (8)
(11) нарука́ўніца ‹
› чарато́вы (8)
(9) балаўні́ца ‹
› чараўні́к (8)
(10) сталаўні́ца ‹
› чараўні́цкі (10)
(9) здра́ўніца ‹
› чараўні́цтва (11)
(9) кіраўні́ца ‹
› чараўні́ча (9)
(9) апра́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
